mynameispiotrekmarek

Piotr (ze staroczes. Petrъ, które z łac. Petrus od gr. πετρος, petros - skała) – chrześcijańskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego. Wywiedzione od przydomku Szymona apostoła nadanego mu przez Jezusa Chrystusa (aram. Kefas). Jest to obecnie piąte co do popularności imię w Polsce (trzecie wśród imion męskich), noszone przez ponad 677 tys. osób. Są w Polsce także osoby o żeńskim imieniu Piotra.

Marek — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do wąskiej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Tyberiusz, Aulus, Maniusz, Gajusz, Lucjusz, Publiusz, Tytus, Serwiusz), urobione z *Mart-ico-s od imienia boga Mars, Martis i oznaczające "należący do Marsa, związany z Marsem". W Polsce imię to jest notowane od XIII wieku, choć poza współczesnością nie było często spotykane, w formach Marek, Marko, Margusz, Markusz, Merkusz. Zapisana została także żeńska Marka (1263) — żeński odpowiednik imienia Marek lub zdrobnienie od imion żeńskich rozpoczynających się na Mar-, takich jak Margorzata (= Małgorzata) lub Maria — oraz Markusław, staropolskie imię utworzone od imienia Marek poprzez dodanie typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław.

Staropolskie zdrobnienia: Marczko, Marczurko, Marczyk, Markiel, Markil, Markosz, Markuszek; z niem. Markiel, Merkil. Możliwe też inne zdrobnienia z podstawą Mar-

Święci w Kościele katolickim o imieniu Marek są liczni (ponad 30 osób), a najważniejszym z nich jest św. Marek Ewangelista.